Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Το μυστήριο με τη μούμια του Sylvester


Η μούμια του Sylvester βρέθηκε στο Gila Bend στην έρημο της Αριζόνα το 1895. Μετά από την ανακάλυψή του, το καλά διατηρημένο σώμα του ταξίδεψε ως πόλος έλξης σε κάποιο τσίρκο στις Ηνωμένες Πολιτείες.



Το 1955, είχε αγοραστεί από το κατάστημα Ye Old Curiosity Shop στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον. Από τότε εκτίθετο στον κόσμο μέχρι το 1962. Τώρα το λείψανο του βρίσκεται σε μια γυάλινη προθήκη ενός καταστήματος που προβάλει και πωλεί περίεργα αντικείμενα. Ο Sylvester ήταν ένας άνδρας ευρωπαϊκής καταγωγής που πέθανε όταν ήταν περίπου 45 ετών. Θεωρήθηκε ότι είναι ένας «Desperado από την παλιά (άγρια Δύση).


Το 2001 και το 2005, οι μελέτες που διεξήχθησαν έδειξαν πολλά σφαιρίδια κυνηγετικού όπλου στο δεξί μάγουλο, λαιμό και τους πνεύμονες του. Αυτοί οι τραυματισμοί είναι πιθανό να έγιναν πολλά χρόνια πριν από το θάνατό του. Είναι άγνωστο τελικά τι ήταν αυτό που προκάλεσε το θάνατό του, αν και μία ανάλυση το 2001 άφησε να εννοηθεί πως ίσως ήταν φυματίωση.


Το 2001 ερευνητές στο Ινστιτούτο Ερευνών Bioanthropology στο Πανεπιστήμιο Quinnipiac, διεξήγαγαν μαγνητική τομογραφία και αξονική τομογραφία στο σώμα του Sylvester. Η έρευνα αυτή αποκάλυψε την παρουσία πολύ καλά διατηρημένων εσωτερικών οργάνων καθώς και ο ίδιος ο εγκέφαλος ήταν σε άριστη κατάσταση. Σύμφωνα με τους επιστήμονες αυτή είναι η καλύτερα διατηρημένη μούμια που έχει εξεταστεί ποτέ.


Το 2005, με την ποιό εξελιγμένη τεχνολογία, η ομάδα ανακάλυψε ότι η γλώσσα ήταν ακόμα άθικτη, και ακόμα ότι ίσως περιείχε κάποια υγρασία. Είχε επίσης ένα απολύτως υγιές ήπαρ κατά τη διάρκεια του χρόνου του θανάτου του. Ο Sylvester είναι τόσο καλά διατηρημένος, γιατί εγχύθηκε με ένα υγρό με βάση το αρσενικό αμέσως μετά το θάνατό του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το σώμα του να στεγνώσει (αποξηρανθεί) και στη συνέχεια, να μουμιοποιηθεί.


Διαβάστε περισσότερα »

Η κυκλική πόλη της Βαγδάτης, η μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο


Καλλιτεχνική απεικόνιση της Κυκλικής Πόλης της Βαγδάτης, όπως ήταν τον 8ο αιώνα. 150 χρόνια μετά την ίδρυση της, ήταν ήδη η μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο

Το επίσημο όνομά της ήταν η Πόλη της Ειρήνης. Μόλις μια γενιά μετά από την ίδρυσή της, έγινε κομβικό σημείο στην εκπαίδευση και στο εμπόριο, φθάνοντας περίπου το 1 εκατομμύριο κατοίκους στο αποκορύφωμά της. Πολλές από τις ιστορίες του Χίλιες και Μία Νύχτες αναφέρονται στην Βαγδάτη κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. Η πόλη επισκίασε την πρωτεύουσα της Περσικής Αυτοκρατορίας, η οποία βρίσκεται μόλις 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά και εγκαταλείφθηκε γρήγορα μετά την ίδρυση της Βαγδάτης.


Ορισμένα στοιχεία σχετικά με την ίδρυση και την πρώιμη ιστορία της πόλης:


Στη γλώσσα του Χαλιφάτου των Αββασιδών (750-1258 μ.Χ., υπήρξε το τρίτο χρονικά ισλαμικό χαλιφάτο και κυβερνήθηκε από τη δυναστεία των Αββασιδών χαλίφηδων) ονομαζόταν Πόλη της Ειρήνης.

Η Βαγδάτη εκμηδένισε την Κτησιφώντα, την πρωτεύουσα της Περσικής Αυτοκρατορίας, η οποία βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα στα νοτιοανατολικά. Η Κτησιφών τελούσε υπό μουσουλμανικό έλεγχο από το 637 μ.Χ. και εγκαταλείφθηκε μετά την ίδρυση της Βαγδάτης. Η περιοχή της Βαβυλώνας, η οποία είχε εγκαταλειφθεί από τον 2ο αιώνα, βρίσκεται περίπου 90 χιλιόμετρα στα νότια.

Ο αρχικός σχεδιασμός δείχνει έναν δακτύλιο οικιστικών και εμπορικών δομών κατά μήκος του εσωτερικού των τειχών της πόλης, αλλά στην τελική κατασκευή υπάρχει ακόμη ένας, μέσα στο πρώτο.

Το κυκλικό σχέδιο της πόλης προέρχονταν από τον παραδοσιακό περσικό αστικό σχεδιασμό.

Η ανάπτυξη της πόλης οφείλεται και στην εξαιρετική τοποθεσία της. Η πόλη έλεγχε στρατηγικούς και εμπορικούς οδούς κατά μήκος του Τίγρη και υπήρχε αφθονία νερού σε ένα ξηρό κλίμα.

Πάνω από 100.000 εργαζόμενοι ήρθαν για την κατασκευή της. Σε πολλούς δόθηκε μισθός για να ξεκινήσουν το κτίσιμο της πόλης.

Κάθε πύλη είχε διπλές πόρτες από σίδηρο. Οι πόρτες ήταν τόσο βαριές που χρειαζόντουσαν αρκετοί άνδρες για να τις ανοίξουν και να τις κλείσουν. Το τείχος είχε περίπου 44 μέτρα πάχος στη βάση του και περίπου 12 μέτρα στην κορυφή, ενώ είχε ύψος 30 μέτρα με κατάλληλα διαμορφωμένα μέρη για πολεμίστρες. Το τείχος περιβάλλονταν από ένα άλλο τοίχωμα πάχους 50 μέτρων. Το δεύτερο τείχος είχε πύργους και στρογγυλεμένες πολεμίστρες, που περιέβαλαν τους πύργους. Αυτό το εξωτερικό τοίχωμα προστατευόταν από στερεές πλαγιές, οι οποίες ήταν κατασκευασμένες από τούβλα και ασβέστη. Πέρα από το εξωτερικό τοίχωμα υπήρχε μια τάφρος με νερό.

Οι δύο σχεδιαστές οι οποίοι είχαν προσληφθεί από την Αλ Μανσούρ για να σχεδιάσουν την πόλη ήταν ο Naubakht, ένας Ζωροάστρης ο οποίος καθόρισε και την ημερομηνία της ίδρυσης της πόλης ώστε να είναι αστρολογικά ευοίωνη, και ο Mashallah, ένας Εβραίος από το Ιράν.

Μέσα σε μια γενιά από την ίδρυσή της, η Βαγδάτη έγινε κομβικό σημείο για τη μάθηση και το εμπόριο. Ο Οίκος της Σοφίας ήταν ένα κτίριο αφιερωμένο στη μετάφραση των έργων των Ελλήνων, των Περσών και των Σύριων συγγραφέων. Μελετητές από όλο το χαλιφάτο των Αββασιδών πήγαιναν στην Βαγδάτη, διευκολύνοντας την εισαγωγή της περσικής, ελληνικής και ινδικής επιστήμης στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο την εποχή εκείνη. Η Βαγδάτη ήταν πιθανότατα η μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο λίγο μετά την ίδρυσή της -μέχρι τα 930 μ.Χ. όταν την ξεπέρασε η Κόρδοβα. Αρκετές εκτιμήσεις δείχνουν ότι η πόλη περιείχε πάνω από ένα εκατομμύριο κατοίκους στο αποκορύφωμά της. Πολλές από τις ιστορίες του Χίλιες και Μία Νύχτες αναφέρονται στην Βαγδάτη κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου.

Ανάμεσα στα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της Βαγδάτης κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου ήταν οι εξαιρετικές βιβλιοθήκες της. Πολλοί από τους χαλίφηδες των Αββασιδών ήταν προστάτες της μάθησης και απολάμβανα συλλογές αρχαίας και σύγχρονης λογοτεχνίας. Οι Αββασίδες ήταν οι πρώτοι που προώθησαν την εκμάθηση της ελληνικής σε μεγάλη κλίμακα. Πολλές από αυτές τις βιβλιοθήκες ήταν ιδιωτικές συλλογές που προορίζονταν για χρήση μόνο από τους ιδιοκτήτες και τους άμεσους φίλους τους, αλλά οι βιβλιοθήκες των χαλίφηδων και άλλων αξιωματούχων έγιναν σύντομα δημόσιες ή ημι-δημόσιες.



Πηγή: Ξωτικό
Διαβάστε περισσότερα »

Πώς να γλιτώσεις 200 θερμίδες την ημέρα



Η απώλεια των κιλών χρειάζεται απαραίτητα πειθαρχία και σωστή διατροφή.


Η άσκηση, επιπλέον, βοηθάει αφενός στην απώλεια θερμίδων, αφετέρου στην εκγύμναση του σώματος και την καλύτερη υγεία. Εκτός όμως από τον περιορισμό κάποιον φαγητών και συστατικών, όπως η ζάχαρη, υπάρχει τρόπος να γλιτώνετε έως και 200 θερμίδες την ημέρα.

Σύμφωνα με έρευνες, η αύξηση της ημερήσιας κατανάλωσης νερού συνεπάγεται αυτόματα μείωση στη συνολική πρόσληψη θερμίδων μέσα στην ημέρα. Όπως αποκάλυψε μελέτη, οι συμμετέχοντες αυτής έπιναν κατά μέσο όρο 4,2 ποτήρια νερό την ημέρα και κατανάλωναν 2.157 θερμίδες. Αναλύοντας περαιτέρω τα δεδομένα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερο νερό έπιναν οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερες θερμίδες κατανάλωναν ημερησίως.

Πρακτικά αυτό έδειξε ότι η κατανάλωση νερού κατά ένα έως τρία ποτήρια την ημέρα φάνηκε να συνοδεύεται από μείωση κατά 68-205 θερμίδες επί της συνολικής ημερήσιας πρόσληψης.



Διαβάστε περισσότερα »

Τα ζώδια σήμερα



ΚΡΙΟΣ: Οι αντιξοότητες γύρω από τα εργασιακά θέματα θα σας απασχολήσουν ιδιαίτερα σήμερα. Ακόμα κι αν δυσκολεύεστε να προσαρμοστείτε στα νέα δεδομένα, πρέπει να δείτε καλοπροαίρετα τις αλλαγές.

ΤΑΥΡΟΣ: Αρκετά ενισχυμένη θα είναι η τύχη σας στον αισθηματικό τομέα και ένα νέο πρόσωπο που θα μπει στη ζωή σας θα αναπτερώσει το ηθικό σας. Οσοι είστε δεσμευμένοι και θα ανακαλύψετε όσα σας φέρνουν πιο κοντά με τον σύντροφό σας.

ΔΙΔΥΜΟΙ: Το σκηνικό της μέρας θα είναι σύνθετο για εσάς. Από τη μία θα σας βαραίνουν οι οικογενειακές υποχρεώσεις και από την άλλη οι εξελίξεις στον εργασιακό τομέα θα δημιουργούν καινούργιες εντυπώσεις.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ: Ανθρωποι και περιστατικά θα επηρεάζουν τη διάθεσή σας και θα σας αναγκάζουν να πάρετε αποφάσεις, οπότε πρέπει να καταστρώσετε νέα σχέδια. Με τη βοήθεια της διαίσθησής σας αποφύγετε παγίδες του εργασιακού χώρου.

ΛΕΩΝ: Μέρα εσωτερικών αναζητήσεων η σημερινή και θα προσπαθείτε εναγωνίως να ανακαλύψετε μια κρυμμένης αλήθειας ή την αιτία ενός γεγονότος που σας βασανίζει. Προβείτε σε νέες γνωριμίες για να βελτιώσετε ακόμα περισσότερο την κοινωνική σας ζωή.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ: Βρίσκεστε ένα βήμα πριν υλοποιήσετε τον στόχο σας, γιατί ξέρετε πλέον τι μπορείτε να πετύχετε, με ποιον τρόπο και τώρα είστε καθ' όλα έτοιμοι να το διεκδικήσετε. Ανακαλύψτε τι είναι αυτό που θέλετε πραγματικά στη ζωή σας για να είστε ευτυχισμένοι.

ΖΥΓΟΣ: Η εξέλιξη των προσωπικών σας σχέσεων σας υποχρεώνει να αλλάξετε κάποια από τα σχέδιά σας. Στον οικονομικό τομέα φροντίστε να μην υπερβείτε τον προϋπολογισμό σας. Αρχίστε σταθεροποιώντας συνεργασίες που μπορούν να αποδώσουν σταδιακά.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ: Αποφύγετε να δώσετε υποσχέσεις που δεν θα μπορέσετε να τηρήσετε, γιατί θα βρεθείτε εκτεθειμένοι, ειδικά τώρα που πρόκειται να σας ανοίξουν νέες επαγγελματικές πόρτες. Ασχοληθείτε με υποθέσεις που έχετε αφήσει στην τύχη τους.

ΤΟΞΟΤΗΣ: Η ψυχολογική σας διάθεση αρχίζει να βελτιώνεται, μαζί με μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη στην ερωτική σας ζωή και πολλές κατακτήσεις. Αποφύγετε να κοινοποιήσετε τα σχέδιά σας, αν δεν είστε πρώτα σίγουροι για την επιτυχία τους.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ: Μπορείτε να αλλάξετε τα δεδομένα κάνοντας από τώρα έναν καλύτερο οικονομικό προγραμματισμό και καταδικάζοντας τις κακές συνήθειες του παρελθόντος. Γνωριμίες με άτομα που μπορούν να σας βοηθήσουν είναι πολύ πιθανές.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ: Μην επηρεάζεστε από αυτά που σας λένε οι άλλοι, αλλά αντιμετωπίστε τα εργασιακά θέματα και τα άτομα του κοινωνικού σας περιβάλλοντος με σοβαρότητα και θάρρος. Αφήστε πίσω όσα σάς έχουν πονέσει και σας έχουν πληγώσει.

ΙΧΘΥΕΣ: Μη ρισκάρετε με αβέβαιες κινήσεις, ειδικά τώρα που κάτι πάει να αλλάξει στον αισθηματικό τομέα και επιβάλλεται να συμβάλετε και εσείς με τη συμπεριφορά σας. Επωφεληθείτε από μια ευκαιρία που θα σας δοθεί για να επεκτείνετε τις γνώσεις σας.


Διαβάστε περισσότερα »

Οι τροφές που φέρνουν δυσκοιλιότητα




Ξέρουμε όλοι ότι τροφές όπως τα γαλακτοκομικά και μερικά λιπαρά σνακ μπορούν να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα. Και τις παρακάτω, όμως, τροφές θα ήταν καλό να τις αποφεύγετε αν πάσχετε από δυσκοιλιότητα.

Μπανάνες

Οι μπανάνες, και συγκεκριμένα οι πιο πράσινες, μπορούν να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή οι πράσινες μπανάνες περιέχουν σε μεγαλύτερη συγκέντρωση τανίνες, φυσικές χημικές ουσίες που τους δίνουν την πιο πικρή, άγουρη γεύση. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι ειδικοί υποστηρίζουν πως οι τανίνες προκαλούν δυσκοιλιότητα μόνο σε ορισμένους ανθρώπους.

Ψωμί
Είτε μιλάμε για λευκό ψωμί, είτε για ολικής άλεσης, ο οργανισμός μας δεν μπορεί πάντα να μεταβολίσει τα συστατικά του, προκαλώντας δυσκοιλιότητα και αέρια—ή ακόμα και διάρροια σε άτομα με ευαισθησία στη γλουτένη.

Τσιπς

Τα τσιπς έχουν πολύ αλάτι, είναι δύσκολο να φάμε μόνο λίγα, περιέχουν πολύ λίγες φυτικές ίνες και πολλά λιπαρά. Όλα αυτά τα στοιχεία είναι συνήθεις ύποπτοι για τη δυσκοιλιότητα, και ο συνδυασμός τους μπορεί να γίνει καταστροφικός, επιβραδύνοντας τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Σοκολάτα

Οι λάτρεις της σοκολάτας θα θέλουν να το αρνηθούν, αλλά τα κακά νέα είναι πέρα για πέρα αληθινά· παρά το γεγονός ότι – με μέτρο – η σοκολάτα έχει αποδεδειγμένα πολλά οφέλη για την υγεία, είναι πολύ πιθανό να επιβραδύνει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Τα έτοιμα κατεψυγμένα γεύματα

Κυκλοφορούν στα σούπερ μάρκετ και είναι μια πολύ εύκολη επιλογή αν δεν προλαβαίνετε να μαγειρέψετε—λίγη ώρα στον φούρνο μικροκυμάτων και έχετε ένα έτοιμο γεύμα. Και όμως, αυτά τα γεύματα συνήθως δεν περιέχουν φυτικές ίνες και έχουν περισσότερα λιπαρά και αλάτι από όσο πρέπει. Γενικότερα, οι επεξεργασμένες τροφές πρέπει να αποφεύγονται, καθώς περιέχουν πολλά βλαβερά συντηρητικά και πολύ λίγες φυτικές ίνες.

Κόκκινο κρέας

Το κόκκινο κρέας δεν είναι πάντα άμεσα ο φταίχτης για τη δυσκοιλιότητα, αλλά παραμένει για πολλή ώρα στο πεπτικό μας σύστημα μέχρι να αποδομηθεί. Από τη μία πλευρά, αυτό μας αφήνει να νιώθουμε χορτασμένοι για περισσότερη ώρα, αλλά η γραμμή μεταξύ του κορεσμού και του αισθήματος της δυσκοιλιότητας είναι πολύ λεπτή. Συνδυάστε το κόκκινο κρέας σας πάντα με μια σαλάτα ή μια ψητή πατάτα, ώστε να προσλαμβάνετε τις απαραίτητες φυτικές ίνες.


Πηγή: iatronet
Διαβάστε περισσότερα »

Δικηγόρος άνοιξε πυρ σε εμπορικό κέντρο του Χιούστον



Ένας ένοπλος άνοιξε πυρ σήμερα το πρωί, τοπική ώρα, κοντά σε ένα εμπορικό κέντρο στο Χιούστον, τραυματίζοντας έξι ανθρώπους προτού πέσει νεκρός από τα πυρά των αστυνομικών, ανακοίνωσαν οι αρχές της πόλης.
Ο δράστης είναι ένας δικηγόρος που φέρεται ότι αντιμετώπιζε προβλήματα με το νομικό γραφείο με το οποίο συνεργαζόταν.

Όλα τα θύματα βρίσκονταν μέσα στα αυτοκίνητά τους και πήγαιναν στις δουλειές τους όταν ο ύποπτος άνοιξε πυρ ρίχνοντας 20-30 σφαίρες.

Οι έξι από τους τραυματίες έχουν μεταφερθεί σε νοσοκομεία ενώ οι τρεις δέχτηκαν τις πρώτες βοήθειες επί τόπου. Το ένα από τα θύματα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση.

Πυροτεχνουργοί της αστυνομίας έλεγξαν το αυτοκίνητο του υπόπτου, στο οποίο βρέθηκαν πολλά όπλα ενώ στη συνέχεια θα ερευνηθεί και το σπίτι του.

Ένα ερασιτεχνικό βίντεο, που τραβήχτηκε με κινητό τηλέφωνο, δείχνει την ανταλλαγή πυρών και τους αστυνομικούς να προσπαθούν να πλησιάσουν τον ύποπτο, καλυπτόμενοι πίσω από έναν τοίχο.

Το νέο περιστατικό σημειώθηκε 2 μόλις ημέρες μετα το μακελειό σε εμπορικό κέντρο της μικρής πόλης Μπέρλινγκτον, στην πολιτεία της Ουάσινγκτον, όπου ο 20χρονος Αρτζάν Τσετίν άνοιξε πυρ και σκότωσε 5 ανθρώπους.



Διαβάστε περισσότερα »

Κολοκυθάκια γεμιστά με τυρί

Υλικά για 2-4 άτομα

  • 4 κολοκυθάκια (χοντρά και μεγάλου μεγέθους)
  • 1 καρότο (τριμμένο στον τρίφτη)
  • 2 σκελίδες σκόρδο
  • 1 ματσάκι άνηθο (ψιλοκομμένο)
  • 200 γραμμάρια κατίκι
  • 200 γραμμάρια άπαχο τυρί κρέμα (προαιρετικά)
  • Αλάτι
  • Ροζ πιπέρι

Εκτέλεση

  1. Πλένουμε καλά τα κολοκυθάκια και αφαιρούμε τις άκρες τους.
  2. Στη συνέχεια τα κόβουμε στη μέση και κατά μήκος και αφαιρούμε το μεγαλύτερο μέρος από το εσωτερικό τους.
  3. Τα ζεματάμε σε νερό με λίγο αλάτι για 3 λεπτά, τα στραγγίζουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
  4. Παράλληλα, σε ένα μπολ αναμειγνύουμε τα υλικά μας το κατίκι, το τυρί κρέμα ( αν θέλουμε το βάζουμε), το τριμμένο καρότο και μαζί τον άνηθο και το σκόρδο.
  5. Γεμίζουμε κάθε κολοκυθάκι με 2 κουταλιές της σούπας από τη γέμιση, ρίχνουμε λίγο πιπέρι και τα βάζουμε στην κατσαρόλα.
  6. Καλύπτουμε με νερό τη μισή ποσότητα από τα κολοκυθάκια και μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά για 25 λεπτά με κλειστό καπάκι.
Διαβάστε περισσότερα »

1,8 δισ. πρέπει να δώσουν μέχρι τέλος του μήνα εκατομμύρια πολίτες


Για ΕΝΦΙΑ και φόρο εισοδήματος - Αγωνία στο οικονομικό επιτελείο μετά την εικόνα «κόπωσης» των φορολογουμένων


Το δεύτερο και το πιο δυνατό ως τώρα (από τον Μάιο που ψηφίστηκε ο μηχανισμός του αυτόματου «κόφτη») «κρας-τεστ» εισπράξεων φόρων, έχει μπροστά της η κυβέρνηση.


Μέχρι την Παρασκευή που τελειώνει ο Σεπτέμβριος, θα πρέπει νοικοκυριά και επιχειρήσεις να πληρώσουν 1,8 δισ. ευρώ, για την α΄δόση του νέου ΕΝΦΙΑ (περίπου 718 εκατ. ευρώ όπως τα υπολογίζει το υπουργείο Οικονομικών) αλλά και τη β’ δόση του φόρου εισοδήματος (περίπου 1,1 δισ. ευρώ).

Υπό κανονικές συνθήκες στην κυβέρνηση αναμένουν να πληρωθούν τελικά περί τα 580 εκατ. ευρώ από τον ΕΝΦΙΑ (με εισπραξιμότητα 82% όπως προβλέπει το Μνημόνιο) και περίπου 800-900 εκατ. από τη β΄ δόση φόρου εισοδήματος. Στόχος δηλαδή είναι να μπουν στα κρατικά ταμεία τουλάχιστον 1,4 δισ. ευρώ από τους δύο αυτούς φόρους. Και αυτά είναι μόλις το 1/3 από τα συνολικά 4,35 δισ. ευρώ που θα πρέπει να εισπραχθούν από όλους τους άμεσους και έμμεσους φόρους μέσα στον Σεπτέμβριο.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, περίπου 400-500 εκατ. ευρώ θα μείνει ανείσπρακτο και θα φορτωθεί στο «βουνό» των ληξιπρόθεσμων οφειλών στην εφορία, που δείχνει να πλησιάζει επικίνδυνα προς τα 100 δισ. ευρώ. Το κρίσιμο στοιχείο στη φάση αυτή είναι να φανεί αν θα αλλάξει η εικόνα κόπωσης που φάνηκε στην πληρωμή της α΄δόσης φόρου εισοδήματος τον Ιούλιο.


Τι είχε δείξει ο Ιούλιος; Ότι επιχειρήσεις και νοικοκυριά δεν πλήρωσαν το 1 από τα 3 ευρώ φόρων που είχε προϋπολογιστεί. Ενώ αναμένονταν 1,146 δισ. ευρώ, τελικώς πληρώθηκαν μόλις 811,09 εκατ. ευρώ, δηλαδή η εισπραξιμότητα έπεσε στο 70,74%.


Στο οικονομικό επιτελείο ευελπιστούν ότι ο ΕΝΦΙΑ θα σταθεί «στο ύψος του», κυρίως επειδή λόγω των μαζικών συμψηφισμών φόρου που ζητούν να κάνουν οι φορολογούμενοι. Ακόμα και αν ο κόσμος δεν αντέχει άλλο πια να πληρώνει τόσους φόρους, πάνω από 1,015 εκατομμύρια φορολογούμενοι μπορούν να εξοφλήσουν την α΄δόση ΕΝΦΙΑ χωρίς να πληρώσουν τίποτε, αφού το Κράτος τούς χρωστάει αλλά δεν τους δίνει περίπου 300 εκατ. ευρώ που προέκυψαν από την εκκαθάριση του φόρου εισοδήματος τον Ιούλιο.


Μετά τον Σεπτέμβριο όμως, αυτό το «άυλο χρήμα» των φορολογουμένων θα τελειώσει και οι πληρωμές θα γίνονται μόνον αν και εφόσον έχουν λεφτά για να πληρώνουν από την τσέπη τους τις προσεχείς υποχρεώσεις τους ως τον Ιανουάριο, δηλαδή άλλες 4 μηνιαίες δόσεις ΕΝΦΙΑ, την τρίτη δόση φόρου εισοδήματος τον Δεκέμβριο, μαζί με τα τέλη κυκλοφορίας και τις δόσεις για τυχόν ρυθμίσεις παλαιοτέρων χρεών τους σε εφορία, ασφαλιστικά ταμεία κλπ



Πηγή: protothema.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Κόστα Ρίκα: Η πιο πράσινη και ευτυχισμένη χώρα του κόσμου


Η Κόστα Ρίκα είναι μια μικρή αλλά πολύ όμορφη χώρα της Κεντρικής Αμερικής. Το όνομά της σημαίνει «Πλούσια Ακτή» και είναι μια από τις πιο πράσινες αλλά και πιο ευτυχισμένες χώρες του κόσμου. Είναι ένας τροπικός παράδεισος, σχεδόν άγνωστος για τους Ευρωπαίους, με παρθένες εξωτικές παραλίες, εντυπωσιακά τροπικά δάση και πλούσια βιοποικιλότητα. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 4,3 εκατομμύρια και οι κύριες δραστηριότητες είναι η γεωργία και ο τουρισμός. Βρίσκεται ανάμεσα στον Παναμά και τη Νικαράγκουα και βρέχεται από τον Ειρηνικό Ωκεανό στα δυτικά και την Καραϊβική Θάλασσα στα ανατολικά. Πρωτεύουσά της είναι το Σαν Χοσέ.

Πέρα όμως από τη φυσική ομορφιά η χώρα έχει να επιδείξει μερικά εντυπωσιακά αποτελέσματα που την καθιστούν μοναδική και πρωτοπόρα.
Η Κόστα Ρίκα είναι γνωστή για την προοδευτική περιβαλλοντική πολιτική της και είναι η μόνη χώρα που πληροί τα πέντε κριτήρια που καθορίζονται για τη μέτρηση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας. H Κόστα Ρίκα έχει στόχο να έχει μηδενικό(!) ισοζύγιο άνθρακα έως το 2021, εν μέρει μέσω ενός προγράμματος φύτευσης δέντρων. Περισσότερο από το μισό της έκτασης της χώρας καλύπτεται από δέντρα όταν το 1980 το ποσοστό ήταν μόλις 20%. Ήδη από το 2004 το 47% της ενέργειας προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές, ενώ από το 2006 το 96% της ηλεκτρικής ενέργειας παράγεται από υδροηλεκτρικά εργοστάσια και γεωθερμία. Το 2012, η Κόστα Ρίκα έγινε η πρώτη χώρα στην αμερικανική ήπειρο που απαγόρευσε το κυνήγι.

Η Κόστα Ρίκα δεν έχει καθόλου στρατό! Είναι επιπλέον η πιο δημοκρατική χώρα της περιοχής, καθώς έχει συνεχή δημοκρατία από το 1948 (καμία άλλη χώρα της Λατινικής Αμερική δεν το έχει καταφέρει). Την 1η Δεκεμβρίου του 1948, μετά τη λήξη εμφυλίου πολέμου, η χώρα αποκήρυξε την ύπαρξη στρατού προβλέποντας μάλιστα σχετικό άρθρο στο Σύνταγμα! Τα χρήματα που θα απαιτούνταν για τη συντήρηση στρατού διοχετεύονται στην παιδεία, τη φροντίδα του περιβάλλοντος και τον πολιτισμό!

Η Κόστα Ρίκα είναι μια από τις πιο ευτυχισμένες χώρες του κόσμου, σύμφωνα με το δείκτη Happy Planet Index (HPI), μάλιστα το 2012 κατάκτησε την πρώτη θέση στη λίστα. Αν και ο δείκτης δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά κάθε χώρας, η ζωή στη χώρα είναι διαρκώς βελτιούμενη. Το προσδόκιμο ζωής είναι αντίστοιχο των αναπτυγμένων κρατών, όταν πριν μερικές δεκαετίες ήταν άθλος να ξεπεράσει κάποιος τα 50! Η οικονομική ανάπτυξη είναι σταθερή, οι φιλικοί και οικογενειακοί δεσμοί αποτελούν κοινωνική αξία, υπάρχουν πολλά κοινωνικά και εκπαιδευτικά προγράμματα και σεβασμός στη διαφορετικότητα.



Πηγή: travelpass.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Τρόποι για να διώξεις το "κακό μάτι"




Πονοκέφαλος, βαριά βλέφαρα, αίσθημα κόπωσης,ξαφνική αλλαγή διάθεσης και ατελείωτο χασμουρητό; Απλώς είστε ματιασμένοι! Βασκανία ή μάτι, σε...κάθε φυλή και πολιτισμό αυτή η μορφή αρνητικής ενέργειας έχει τη δική της ονομασία.


Είτε πιστεύουμε είτε όχι στο κακό μάτι, αυτή η αρνητική δόνηση υπάρχει και προκαλεί διάφορα προβλήματα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι γυναίκες, τα παιδιά και τα άτομα νεαρής ηλικίας είναι πιο επιρρεπή στο «μάτι της μοχθηρίας». Βρες παρακάτω τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους ξεματιάσματος!


Λουτρό με μπίρα: Ένας από τους αποτελεσματικότερους τρόπους ξεματιάσματος.


Αφαιρεί όλα τα ίχνη από το κακό μάτι, ενώ συγχρόνως προσθέτει δύναμη στο πνευματικό σώμα του ατόμου. Πρόσθεσε ένα λίτρο μπίρας σε μπανιέρα γεμισμένη με χλιαρό νερό έως τη μέση. Ρίξε μία κουταλιά του γλυκού αλάτι και ανακάτεψε με τη φορά των δεικτών του ρολογιού, ώσπου να αναμειχθούν καλά το νερό και η μπίρα. Μπείτε στην μπανιέρα και βουτήξεις ολόκληρο το σώμα σου αρκετές φορές.

Ύστερα κάτσε στην μπανιέρα και ρίξε νερό στο σώμα σου! Βούτηξε ξανά και ξεπλύσου με νερό μερικές φορές ακόμα, έτσι ώστε να περάσουν 6-7 λεπτά. Βγες από την μπανιέρα και στέγνωσε τα μαλλιά σου με μια πετσέτα. Φόρεσε ένα μπουρνούζι και άφησε το νερό του λουτρού να στεγνώσει πάνω σου.


Στη συνέχεια, χωρίς καθυστέρηση, απομονώσου σε ένα ήσυχο δωμάτιο του σπιτιού σου και προσευχήσου ειλικρινά, ζητώντας βοήθεια.


Καθαρισμός αυτιών: Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, ματιαζόμαστε και μέσω των αυτιών μας. Τα όργανα της ακοής είναι από τα πιο ευάλωτα όσον αφορά την παθητική αποδοχή του κακού ματιού. Ο καθαρισμός τους μπορεί να εμποδίσει τη βασκανία να βρει δεκτικό μέρος. Καθάριζε καθημερινά τα αυτιά σου με λίγο βαμβάκι μουσκεμένο σε οξυζενέ. Αυτή η τόσο απλή πράξη θα κρατήσει μακριά την ευαισθησία σου στο να «τραβάς» το κακό μάτι, ή τουλάχιστον θα την εξασθενίσει.


Χαλάρωση: Η μυϊκή ένταση, ιδίως εκείνη των άνω ώμων και του αυχένα, μας κάνει πιο επιρρεπείς στις επιδράσεις της βασκανίας. Για να προφυλαχθείς, μούσκεψε μία κουταλιά του γλυκού φύλλα βασιλικού σε ένα μπουκάλι με καθαρό οινόπνευμα και κάνε εντριβές στο λαιμό και τους ώμους κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτή η θεραπεία είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική αν αισθάνεσαι ότι δέχεσαι αρνητική ενέργεια στο περιβάλλον της δουλειάς. Για μεγαλύτερη ευκολία, μπορείς να βουτήξειςένα κομματάκι βαμβάκι ή ένα λεπτό ύφασμα σ' αυτό το μείγμα οινοπνεύματος - βασιλικού και να κάνεις επαλείψεις στον αυχένα και τους ώμους όταν θα βρίσκεστε στο χώρο της δουλειάς.


Μπάνιο με θαλασσινό αλάτι: Ένα πρωινό (όχι βραδινό) λουτρό στην μπανιέρα, με μια κουταλιά του γλυκού θαλασσινό αλάτι στο νερό, απομακρύνει τις μικρές αρνητικές δονήσεις, καθώς και τις αδύναμες μορφές της βασκανίας. Θαλασσινό αλάτι θα βρεις στα ειδικά καταστήματα υγιεινών τροφών.


Φυλαχτά: Είτε ευλογημένος σταυρός, είτε ματάκι, είτε κομποσκοίνι, η προστατευτική δράση των φυλαχτών εξαρτάται αποκλειστικά από την πίστη σου σ' αυτά. Αν δεν πιστεύεις στην αποτελεσματικότητα του φυλαχτού, δεν πρόκειται να «λειτουργήσει». Προσοχή: Αν το φυλαχτό σας φθαρεί και σπάσει, αποδεικνύει ότι εξυπηρέτησε τον σκοπό του.

Αν απλώς σπάσει, πρέπει να το αντικαταστήσεις. Αν έχει καταστραφεί εντελώς, πρέπει να παραμείνει εκεί όπου έπεσε. Δηλαδή, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να το σηκώσεις!
Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί οι άνθρωποι έχουν φρύδια;



Τα φρύδια είναι το… πολυεργαλείο του ανθρώπινου σώματος!


Κάνουν τα πάντα!

Πρώτα απ’ όλα προστατεύουν τα μάτια.

Το σχήμα της κορυφογραμμής των φρυδιών και τα ίδια τα φρύδια κατευθύνουν τον ιδρώτα, τη βροχή και την υγρασία μακριά από τα μάτια, έτσι ώστε η όραση να παραμένει καθαρή.

Δεύτερον, είναι απαραίτητα για τη μη λεκτική επικοινωνία. Οι επιστήμονες που μελετούν τις εκφράσεις του προσώπου, λένε ότι τα φρύδια είναι «κλειδιά» για την έκφραση συναισθημάτων όπως η ευτυχία, η έκπληξη και ο θυμός.

Είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα ομιλίας και οι οποίοι τα χρησιμοποιούν συμπληρωματικά με τις χειρονομίες που κάνουν για να επικοινωνήσουν με τους άλλους, γράφει ο Matt Soniak στο Mental Floss.

Ακόμη, τα φρύδια λειτουργούν ως «αναγνωριστική ταυτότητα».

Ξεχωρίζουν στο μέτωπο και είναι ορατά από απόσταση, ενώ καθώς δεν αλλάζουν ιδιαίτερα με το χρόνο, αποτελούν το ιδανικό στοιχείο για την αναγνώριση προσώπων.

Σύμφωνα με μια έρευνα του 2003 από το ΜΙΤ, όταν οι ερευνητές έδειχναν μια φωτογραφία του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Ρίτσαρντ Νίξον, και άλλων διάσημων προσώπων με τα φρύδια τους αλλαγμένα (ή τελείως διαγραμμένα) –με τη βοήθεια του Photoshop- οι εθελοντές δυσκολεύτηκαν πολύ να καταλάβουν ποιοι ήταν.

Αν θέλετε, λοιπόν, να δείχνετε… αγνώριστοι ίσως αντί τεράστια μαύρα γυαλιά και μεγάλα καπέλα να πρέπει να… αλλάξετε τα φρύδια σας! 
Διαβάστε περισσότερα »

Πόσο κακό κάνουμε στα παιδιά όταν τους φωνάζουμε;




Πάντα δίνω αξία στα γράμματα που μου γράφουν τα παιδιά μου, ακόμα κι αν πρόκειται για δυο λέξεις πάνω σε μια χαρτοπετσέτα. Όμως το ποίημα που μου έγραψε η 9 ετών κόρη μου, με αφορμή την Γιορτή της Μητέρας είχε ιδιαίτερη σημασία για εμένα. Από τον πρώτο κιόλας στίχο τα μάτια μου πλημμύρισαν δάκρυα: «Το σημαντικότερο που έχει η μαμά μου είναι ότι είναι πάντα εκεί για εμένα, ακόμα και όταν δημιουργώ προβλήματα». Βλέπετε... δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα.


Την περίοδο που η ζωή μου βρισκόταν σε μία έξαλλη κατάσταση, ξεκίνησα να έχω μία συμπεριφορά, η οποία διέφερε πολύ από το πώς συνήθιζα να φέρομαι μέχρι τότε. Άρχισα να φωνάζω. Δεν γινόταν συχνά, αλλά ήταν πολύ έντονο –σαν ένα παραγεμισμένο μπαλόνι που ξαφνικά σκάει και κάνει όποιον είναι παρών να πανικοβάλλεται από τρόμο.

Τι μου είχαν κάνει τα τότε τριών και έξι ετών παιδιά μου και είχα χάσει το μυαλό μου; Ήταν ότι μια ζωή αργούσαμε να φύγουμε από το σπίτι γιατί ήθελαν να κουβαλούν μαζί όλα τους τα παιχνίδια; Ήταν ότι άδειαζαν κάθε πρωί όλο το κουτί των δημητριακών μέσα στο μπολ με το γάλα (και στο πάτωμα); Ήταν ότι μου έσπασαν δύο φορές τα γυαλιά της μυωπίας μου (ενώ τους είχα πει να μην τα πειράζουν); Ήταν ότι αρνούνταν να κοιμηθούν, ιδιαίτερα τα βράδια που ήμουν πραγματικά εξαντλημένη; Ήταν ότι τσακώνονταν μεταξύ τους για γελοία πράγματα, όπως το ποιος θα βγει πρώτος από το αυτοκίνητο ή ποιος θα πάρει τη μεγαλύτερη μπάλα παγωτού;

Ναι, ήταν τέτοια πράγματα. Μικρά, φυσιολογικά. Τυπική συμπεριφορά κάθε παιδιού στον κόσμο, η οποία όμως με έβγαζε από τα όρια μου, πέρα από κάθε έλεγχο.


Δεν μου είναι εύκολο να τα γράφω αυτά, ούτε ήταν τότε μια εύκολη εποχή της ζωής μου, για να θέλω να την ξαναθυμάμαι –μισούσα τον εαυτό μου τις στιγμές εκείνες. Τι μου είχε συμβεί; Γιατί έπρεπε να ουρλιάζω σαν αγρίμι στα δύο πολύτιμα αγγελούδια μου, τα οποία αγαπούσα και αγαπάω περισσότερο και από την ίδια μου την ζωή;

Επιτρέψτε μου να σας πω τι μου είχε συμβεί. Είχα περισπασμούς.

Ήμουν διαρκώς σε ένα τηλέφωνο, είχα αμέτρητες δεσμεύσεις, λίστες με όσα έπρεπε να κάνω. Και το κυνήγι της τελειότητας με είχε στοιχειώσει. Το να φωνάζω στους ανθρώπους που αγαπούσα ήταν άμεσο αποτέλεσμα της απώλειας ελέγχου που ένιωθα στην ζωή μου.

Αναπόφευκτα, έπρεπε κάπου να ξεσπάω. Και ξεσπούσα πίσω από κλειστές πόρτες, παρουσία των ανθρώπων που σήμαιναν για εμένα περισσότερα από τον καθένα.

Μέχρι που κάποια μέρα... Η μεγάλη μου κόρη είχε ανέβει σε ένα σκαμπό και προσπαθούσε να πιάσει κάτι στο πάνω ντουλάπι της κουζίνας, όταν κατά λάθος έριξε μια ολόκληρη σακούλα με ρύζι στο πάτωμα. Καθώς οι εκατομμύρια μικροσκοπικοί κόκκοι έπεφταν στο πάτωμα σαν βροχή, τα μάτια του παιδιού πλημμύρισαν δάκρυα. Και τότε το είδα: Τον τρόμο στα μάτια της, καθώς προετοιμαζόταν για το ξέσπασμα της μητέρας της!

«Με φοβάται», σκέφτηκα. Και αυτό που συνειδητοποίησα μου προκάλεσε πανικό. Η 6χρονη κόρη μου τρέμει την αντίδρασή μου σε ένα αθώο λάθος της.

Με βαθιά θλίψη συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να είμαι αυτή η μαμά για τα παιδιά μου, ούτε ήθελα να ζήσω έτσι την υπόλοιπη ζωή μου.


Λίγες εβδομάδες μετά το επεισόδιο αυτό άρχισα να αλλάζω τρόπο σκέψης και ζωής. Η στιγμή της επίπονης αυτής συνειδητοποίησης με είχε οδηγήσει στο να εγκαταλείψω τους περισπασμούς μου και να αφοσιωθώ σε όσα έχουν πραγματικά σημασία. Αυτό έγινε πριν δυόμιση χρόνια. Δυόμιση χρόνια σταδιακής απεξάρτησης από την υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών περισπασμών, δυόμιση χρόνια απελευθέρωσης από την ανεπίτευκτη επιταγή της τελειότητας, του να πρέπει να κάνω «τα πάντα». Καθώς άφηνα πίσω μου τους εσωτερικούς και εξωτερικούς περισπασμούς μου, το άγχος και το στρες άρχισαν να καταλαγιάζουν μέσα μου. Με πιο ελαφρύ φορτίο μπορούσα να αντιδρώ στα λάθη και τις αταξίες των παιδιών μου με πιο ήρεμο, συμπονετικό και λογικό τρόπο.

Άρχισα να λέω πράγματα όπως «εντάξει, λίγο σιρόπι είναι. Μπορείς να το σκουπίσεις από τον πάγκο και ούτε γάτα, ούτε ζημιά!» (αντί να ξεφυσάω και να 'ξινίζω' την έκφρασή μου). Πρόσφερα την βοήθειά μου, κάθε φορά που τους έπεφταν φαγητά κάτω, για να τα καθαρίσουν (αντί να στέκομαι από πάνω τους και να τα κοιτάζω με ενόχληση και απογοήτευση). Βοηθούσα την κόρη μου να βρει το παιχνίδι που έψαχνε (αντί να την κατηγορώ για ανευθυνότητα).

Και τις στιγμές που η εξάντληση και η αδιάκοπη γκρίνια άρχιζαν να με καταβάλουν, έμπαινα στο μπάνιο, έκλεινα την πόρτα, και άφηνα τον εαυτό μου να πάρει βαθιές ανάσες και να σκεφτεί ότι είναι απλά παιδιά. Και τα παιδιά κάνουν λάθη. Όπως κάνω και εγώ.

Σταδιακά, ο φόβος που κατέκλυζε τα παιδιά μου κάθε φορά που έκαναν κάποιο λάθος εξαφανίστηκε. Και, ευτυχώς, έγινα καταφύγιο για αυτά στις δύσκολες στιγμές τους, όχι εχθρός από τον οποίον έπρεπε να τρέξουν να κρυφτούν.

Δεν ξέρω αν θα έγραφα το παραπάνω, αν δεν μου είχε συμβεί το εξής περιστατικό την περασμένη Δευτέρα: Ήμουν στον υπολογιστή και τελείωνα το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου μου, όταν ξαφνικά ο υπολογιστής πάγωσε. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Τον έκλεισα τον άνοιξα ξανά και είχαν χαθεί τα πάντα! Έψαξα σε κάθε πιθανό δίσκο, να δω τι θα μπορούσα να ανακτήσω, αλλά είχαν σβηστεί όλα. Αναφέρομαι σε πολλές ώρες δουλειάς! Όταν συνειδητοποίησα ότι θα έπρεπε να τα γράψω όλα ξανά από την αρχή, ήθελα να κλάψω! Αλλά ακόμα πιο πολύ, ήθελα να ξεσπάσω!

Αλλά δεν μπορούσα. Γιατί είχε έρθει η ώρα να πάρω τα παιδιά από το σχολείο και μετά να τα πάω στο κολυμβητήριο. Με μεγάλη δυσκολία, έκλεισα το λάπτοπ και θύμισα στον εαυτό μου ότι υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στην ζωή από το να ξαναγράψω μερικές σελίδες. Έπειτα, αποφάσισα πως την συγκεκριμένη στιγμή δεν μπορούσα να κάνω τίποτα παραπάνω.

Όταν τα παιδιά μπήκαν στο αυτοκίνητο, κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά και με ρώτησαν. Τους είπα ότι έχασα 3 μέρες δουλειάς, εξαιτίας του υπολογιστή. Το αυτοκίνητο ήταν το τελευταίο μέρος που ήθελα να βρίσκομαι εκείνη τη στιγμή. Ήθελα να γυρίσω στο σπίτι, να ασχοληθώ με το πρόβλημά μου. Αντίθετα, τους είπα ήρεμα ότι δεν ένιωθα πολύ καλά για να το συζητήσω εκείνη την στιγμή. Ότι ένιωθα πολύ θυμωμένη και ήθελα λίγο χρόνο για να ηρεμήσω.

«Λυπόμαστε μαμά», μου είπε μόνο η μεγάλη μου κόρη. Και για την υπόλοιπη διαδρομή, σαν να ένιωσαν τι ακριβώς χρειαζόμουν, δεν έβγαλαν κουβέντα.




Η μέρα πέρασε, ήρθε το βράδυ. Έβαλα τα παιδιά στο κρεβάτι. Πήγα να καληνυχτίσω τη μικρή μου κόρη και με ρώτησε τι θα κάνω με την δουλειά που έχασα. Τότε άρχισα να κλαίω. Όχι τόσο για την δουλειά που έχασα, όσο επειδή δεν είχα ξεσπάσει όλη την ημέρα. Η κόρη μου άπλωσε το χέρι της και μου χάιδεψε το κεφάλι. Μου είπε «οι υπολογιστές είναι μεγάλο πρόβλημα» και «θα ζητήσουμε αύριο από τον μάστορα να το φτιάξει» και «μαμά, ξέρω ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Είσαι η καλύτερη συγγραφέας. Θα σε βοηθήσω όπως μπορώ.»

Αν είχα παραμείνει μια μαμά που όλο φωνάζει, η κόρη μου δεν θα είχε γίνει τόσο συμπονετική. Γιατί οι φωνές κόβουν κάθε δίαυλο επικοινωνίας. Αναγκάζουν τους ανθρώπους να χωρίσουν, από το να έρθουν πιο κοντά.

Όπως έγραψε και η κόρη μου στο ποίημά της, το σημαντικό είναι ότι δεν είναι ποτέ αργά για να σταματήσει κανείς να φωνάζει. Το σημαντικό είναι ότι τα παιδιά συγχωρούν, ειδικά όταν βλέπουν κάποιον που αγαπούν να προσπαθεί να αλλάξει. Το σημαντικό είναι ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να θυμώνεις επειδή το σπίτι λερώθηκε ή δεν είναι τακτοποιημένο. Το σημαντικό είναι ότι ό,τι κι αν έγινε χθες, σήμερα είναι μια νέα μέρα. Σήμερα μπορούμε να επιλέξουμε να απαντήσουμε με ηρεμία.

Και μιλώντας στα παιδιά ήρεμα τα μαθαίνουμε ότι έτσι χτίζουμε γέφυρες. Τις γέφυρες που μας κουβαλούν στις δύσκολες στιγμές μας.


Πάντα δίνω αξία στα γράμματα που μου γράφουν τα παιδιά μου, ακόμα κι αν πρόκειται για δυο λέξεις πάνω σε μια χαρτοπετσέτα. Όμως το ποίημα που μου έγραψε η 9 ετών κόρη μου, με αφορμή την Γιορτή της Μητέρας είχε ιδιαίτερη σημασία για εμένα. Από τον πρώτο κιόλας στίχο τα μάτια μου πλημμύρισαν δάκρυα: «Το σημαντικότερο που έχει η μαμά μου είναι ότι είναι πάντα εκεί για εμένα, ακόμα και όταν δημιουργώ προβλήματα». Βλέπετε... δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα.


Την περίοδο που η ζωή μου βρισκόταν σε μία έξαλλη κατάσταση, ξεκίνησα να έχω μία συμπεριφορά, η οποία διέφερε πολύ από το πώς συνήθιζα να φέρομαι μέχρι τότε. Άρχισα να φωνάζω. Δεν γινόταν συχνά, αλλά ήταν πολύ έντονο –σαν ένα παραγεμισμένο μπαλόνι που ξαφνικά σκάει και κάνει όποιον είναι παρών να πανικοβάλλεται από τρόμο.


Τι μου είχαν κάνει τα τότε τριών και έξι ετών παιδιά μου και είχα χάσει το μυαλό μου; Ήταν ότι μια ζωή αργούσαμε να φύγουμε από το σπίτι γιατί ήθελαν να κουβαλούν μαζί όλα τους τα παιχνίδια; Ήταν ότι άδειαζαν κάθε πρωί όλο το κουτί των δημητριακών μέσα στο μπολ με το γάλα (και στο πάτωμα); Ήταν ότι μου έσπασαν δύο φορές τα γυαλιά της μυωπίας μου (ενώ τους είχα πει να μην τα πειράζουν); Ήταν ότι αρνούνταν να κοιμηθούν, ιδιαίτερα τα βράδια που ήμουν πραγματικά εξαντλημένη; Ήταν ότι τσακώνονταν μεταξύ τους για γελοία πράγματα, όπως το ποιος θα βγει πρώτος από το αυτοκίνητο ή ποιος θα πάρει τη μεγαλύτερη μπάλα παγωτού;


Ναι, ήταν τέτοια πράγματα. Μικρά, φυσιολογικά. Τυπική συμπεριφορά κάθε παιδιού στον κόσμο, η οποία όμως με έβγαζε από τα όρια μου, πέρα από κάθε έλεγχο.


Δεν μου είναι εύκολο να τα γράφω αυτά, ούτε ήταν τότε μια εύκολη εποχή της ζωής μου, για να θέλω να την ξαναθυμάμαι –μισούσα τον εαυτό μου τις στιγμές εκείνες. Τι μου είχε συμβεί; Γιατί έπρεπε να ουρλιάζω σαν αγρίμι στα δύο πολύτιμα αγγελούδια μου, τα οποία αγαπούσα και αγαπάω περισσότερο και από την ίδια μου την ζωή;


Επιτρέψτε μου να σας πω τι μου είχε συμβεί. Είχα περισπασμούς.


Ήμουν διαρκώς σε ένα τηλέφωνο, είχα αμέτρητες δεσμεύσεις, λίστες με όσα έπρεπε να κάνω. Και το κυνήγι της τελειότητας με είχε στοιχειώσει. Το να φωνάζω στους ανθρώπους που αγαπούσα ήταν άμεσο αποτέλεσμα της απώλειας ελέγχου που ένιωθα στην ζωή μου.


Αναπόφευκτα, έπρεπε κάπου να ξεσπάω. Και ξεσπούσα πίσω από κλειστές πόρτες, παρουσία των ανθρώπων που σήμαιναν για εμένα περισσότερα από τον καθένα.


Μέχρι που κάποια μέρα... Η μεγάλη μου κόρη είχε ανέβει σε ένα σκαμπό και προσπαθούσε να πιάσει κάτι στο πάνω ντουλάπι της κουζίνας, όταν κατά λάθος έριξε μια ολόκληρη σακούλα με ρύζι στο πάτωμα. Καθώς οι εκατομμύρια μικροσκοπικοί κόκκοι έπεφταν στο πάτωμα σαν βροχή, τα μάτια του παιδιού πλημμύρισαν δάκρυα. Και τότε το είδα: Τον τρόμο στα μάτια της, καθώς προετοιμαζόταν για το ξέσπασμα της μητέρας της!


«Με φοβάται», σκέφτηκα. Και αυτό που συνειδητοποίησα μου προκάλεσε πανικό. Η 6χρονη κόρη μου τρέμει την αντίδρασή μου σε ένα αθώο λάθος της.


Με βαθιά θλίψη συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να είμαι αυτή η μαμά για τα παιδιά μου, ούτε ήθελα να ζήσω έτσι την υπόλοιπη ζωή μου.


Λίγες εβδομάδες μετά το επεισόδιο αυτό άρχισα να αλλάζω τρόπο σκέψης και ζωής. Η στιγμή της επίπονης αυτής συνειδητοποίησης με είχε οδηγήσει στο να εγκαταλείψω τους περισπασμούς μου και να αφοσιωθώ σε όσα έχουν πραγματικά σημασία. Αυτό έγινε πριν δυόμιση χρόνια. Δυόμιση χρόνια σταδιακής απεξάρτησης από την υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών περισπασμών, δυόμιση χρόνια απελευθέρωσης από την ανεπίτευκτη επιταγή της τελειότητας, του να πρέπει να κάνω «τα πάντα». Καθώς άφηνα πίσω μου τους εσωτερικούς και εξωτερικούς περισπασμούς μου, το άγχος και το στρες άρχισαν να καταλαγιάζουν μέσα μου. Με πιο ελαφρύ φορτίο μπορούσα να αντιδρώ στα λάθη και τις αταξίες των παιδιών μου με πιο ήρεμο, συμπονετικό και λογικό τρόπο.


Άρχισα να λέω πράγματα όπως «εντάξει, λίγο σιρόπι είναι. Μπορείς να το σκουπίσεις από τον πάγκο και ούτε γάτα, ούτε ζημιά!» (αντί να ξεφυσάω και να 'ξινίζω' την έκφρασή μου). Πρόσφερα την βοήθειά μου, κάθε φορά που τους έπεφταν φαγητά κάτω, για να τα καθαρίσουν (αντί να στέκομαι από πάνω τους και να τα κοιτάζω με ενόχληση και απογοήτευση). Βοηθούσα την κόρη μου να βρει το παιχνίδι που έψαχνε (αντί να την κατηγορώ για ανευθυνότητα).


Και τις στιγμές που η εξάντληση και η αδιάκοπη γκρίνια άρχιζαν να με καταβάλουν, έμπαινα στο μπάνιο, έκλεινα την πόρτα, και άφηνα τον εαυτό μου να πάρει βαθιές ανάσες και να σκεφτεί ότι είναι απλά παιδιά. Και τα παιδιά κάνουν λάθη. Όπως κάνω και εγώ.


Σταδιακά, ο φόβος που κατέκλυζε τα παιδιά μου κάθε φορά που έκαναν κάποιο λάθος εξαφανίστηκε. Και, ευτυχώς, έγινα καταφύγιο για αυτά στις δύσκολες στιγμές τους, όχι εχθρός από τον οποίον έπρεπε να τρέξουν να κρυφτούν.

Δεν ξέρω αν θα έγραφα το παραπάνω, αν δεν μου είχε συμβεί το εξής περιστατικό την περασμένη Δευτέρα: Ήμουν στον υπολογιστή και τελείωνα το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου μου, όταν ξαφνικά ο υπολογιστής πάγωσε. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Τον έκλεισα τον άνοιξα ξανά και είχαν χαθεί τα πάντα! Έψαξα σε κάθε πιθανό δίσκο, να δω τι θα μπορούσα να ανακτήσω, αλλά είχαν σβηστεί όλα. Αναφέρομαι σε πολλές ώρες δουλειάς! Όταν συνειδητοποίησα ότι θα έπρεπε να τα γράψω όλα ξανά από την αρχή, ήθελα να κλάψω! Αλλά ακόμα πιο πολύ, ήθελα να ξεσπάσω!


Αλλά δεν μπορούσα. Γιατί είχε έρθει η ώρα να πάρω τα παιδιά από το σχολείο και μετά να τα πάω στο κολυμβητήριο. Με μεγάλη δυσκολία, έκλεισα το λάπτοπ και θύμισα στον εαυτό μου ότι υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στην ζωή από το να ξαναγράψω μερικές σελίδες. Έπειτα, αποφάσισα πως την συγκεκριμένη στιγμή δεν μπορούσα να κάνω τίποτα παραπάνω.


Όταν τα παιδιά μπήκαν στο αυτοκίνητο, κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά και με ρώτησαν. Τους είπα ότι έχασα 3 μέρες δουλειάς, εξαιτίας του υπολογιστή. Το αυτοκίνητο ήταν το τελευταίο μέρος που ήθελα να βρίσκομαι εκείνη τη στιγμή. Ήθελα να γυρίσω στο σπίτι, να ασχοληθώ με το πρόβλημά μου. Αντίθετα, τους είπα ήρεμα ότι δεν ένιωθα πολύ καλά για να το συζητήσω εκείνη την στιγμή. Ότι ένιωθα πολύ θυμωμένη και ήθελα λίγο χρόνο για να ηρεμήσω.


«Λυπόμαστε μαμά», μου είπε μόνο η μεγάλη μου κόρη. Και για την υπόλοιπη διαδρομή, σαν να ένιωσαν τι ακριβώς χρειαζόμουν, δεν έβγαλαν κουβέντα.


Η μέρα πέρασε, ήρθε το βράδυ. Έβαλα τα παιδιά στο κρεβάτι. Πήγα να καληνυχτίσω τη μικρή μου κόρη και με ρώτησε τι θα κάνω με την δουλειά που έχασα. Τότε άρχισα να κλαίω. Όχι τόσο για την δουλειά που έχασα, όσο επειδή δεν είχα ξεσπάσει όλη την ημέρα. Η κόρη μου άπλωσε το χέρι της και μου χάιδεψε το κεφάλι. Μου είπε «οι υπολογιστές είναι μεγάλο πρόβλημα» και «θα ζητήσουμε αύριο από τον μάστορα να το φτιάξει» και «μαμά, ξέρω ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Είσαι η καλύτερη συγγραφέας. Θα σε βοηθήσω όπως μπορώ.»


Αν είχα παραμείνει μια μαμά που όλο φωνάζει, η κόρη μου δεν θα είχε γίνει τόσο συμπονετική. Γιατί οι φωνές κόβουν κάθε δίαυλο επικοινωνίας. Αναγκάζουν τους ανθρώπους να χωρίσουν, από το να έρθουν πιο κοντά.


Όπως έγραψε και η κόρη μου στο ποίημά της, το σημαντικό είναι ότι δεν είναι ποτέ αργά για να σταματήσει κανείς να φωνάζει. Το σημαντικό είναι ότι τα παιδιά συγχωρούν, ειδικά όταν βλέπουν κάποιον που αγαπούν να προσπαθεί να αλλάξει. Το σημαντικό είναι ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να θυμώνεις επειδή το σπίτι λερώθηκε ή δεν είναι τακτοποιημένο. Το σημαντικό είναι ότι ό,τι κι αν έγινε χθες, σήμερα είναι μια νέα μέρα. Σήμερα μπορούμε να επιλέξουμε να απαντήσουμε με ηρεμία.


Και μιλώντας στα παιδιά ήρεμα τα μαθαίνουμε ότι έτσι χτίζουμε γέφυρες. Τις γέφυρες που μας κουβαλούν στις δύσκολες στιγμές μας.


*Το παραπάνω κείμενο προέρχεται από την εκπαιδευτικό, σύμβουλο γονιών, συγγραφέα και μητέρα δύο παιδιών Rachel Macy Stafford.



Πηγή:mama365.gr
Διαβάστε περισσότερα »
Back to Top